Personal

Mijn eerste renwedstrijd

DSC05336

Na duizend keer ‘nee hoor’ te hebben geantwoord op de vraag of ik zenuwachtig was om mijn eerste renwedstrijd, werd ik afgelopen zondagochtend toch wel met een buikgevoel wakker. “Oh! Vandaag ga ik mijn eerste renwedstrijd rennen!!” Dacht ik bij mezelf terwijl ik mijn spullen in mijn rugtas propte.

Al rende ik afgelopen zaterdagochtenden elke keer de 5 kilometer met gemak, was het toch wel spannend. Het was anders, iets nieuws. Nieuwe dingen zijn altijd spannender. Dit rondje door de binnenstad was anders dan mijn normale blokje om door de omgelegen straten in de buurt van mijn huis.

Ik duwde mijn startnummer, banaan en water in mijn tas en gaf mam een kus toen ik hoorde dat er een auto voor de deur stopte. Floor was er! Yes, nu gaat het pas echt beginnen. Met nog steeds op de achtergrond dat buikgevoel stapte ik de deurpost over richting Floor die lachend tegen me zei dat ze er zin in had. Ik ook, hoor. Maar het was nieuw, zoals ik al zei.

Eenmaal aangekomen merkten we al dat er een goede sfeer was. Iedereen blij gekleed in sportkleding in alle kleuren van de regenboog, terwijl af en toe eventjes een straaltje zon doorkwam en de mensen langs de kant gewapend met toeters de sfeer nog meer verbeterden, ook al hoorde ik Floor bij elk enig vertoon van toetergeluid even zuchten. Na een aantal foto’s gemaakt te hebben van dit toch wel speciale moment, was het moment toch wel daar.

Het startsein. Vooral veel muziek, mensen en toeschouwers. Floor en ik startte rustig op aanrader van haar. Het was voornamelijk heel leuk. We keken om ons heen terwijl we het zoals altijd over die ene toets en onze plannen voor nieuwe lenteschoenen hadden. Het was wel grappig: steeds bij de borden aan de kant die aangaven dat er weer een kilometer achter de rug was, keken we elkaar lachend aan met de boodschap dat het wel erg snel ging.

DSC05332

venloop 3

Oh en de laatste kilometer. Die vond ik toch wel het leukste. Langs de kant werd het steeds drukker en bij elk bord langs de weg met “500 meter”, “100 meter” en uiteindelijk “finish” maakten ons heel erg blij. Op het laatste stuk ga je gewoon spontaan sneller rennen. Misschien door de adrenaline of zo. Ik weet het niet, maar het was fijn en hartstikke leuk om meegemaakt te hebben. Floor en ik hebben al tegen elkaar gezegd dat we volgend jaar voor de 10 kilometer gaan. Lets do this.

Heb jij weleens aan een renwedstrijd meegedaan?

Liefs, Daphne

Previous Post Next Post

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply Floor 25 maart 2016 at 10:07

    Het was me nog eens een ervaring! Volgend jaar nog een keer ?

  • Leave a Reply